1.Όταν ο πόνος προέρχεται από κάποιο αίτιο (λήψη στερεής ή υγρής τροφής) τότε συνιστάται η λήψη ενός παυσίπονου ή η άμεση μετάβαση στον οδοντίατρο. Η αιτία του πόνου είναι η τερηδόνα που έχει χαλάσει το δόντι. Η θεραπεία του προβλήματος είναι ο καθαρισμός του δοντιού από την τερηδόνα και το σφράγισμά του. Όταν όμως δεν υπάρχει αίτιο για τον πόνο αλλά είναι αυτόματος (απότομος - ξαφνικός) τότε η βλάβη έχει φτάσει στον πολφό (καρδιά του δοντιού) οπότε η λήψη του παυσίπονου, σταματάει για λίγες ώρες μόνο το πρόβλημα, συνεπώς επιβάλλεται η μετάβαση στον οδοντίατρο ο οποίος προβαίνει στην ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση) του δοντιού.

2.Η ευαισθησία του δοντιού είναι συνέπεια:

α) της υφίζησης των ούλων (κάθισμα αυτών στην κάτω γνάθο, και ανέβασμα στην άνω γνάθο), οπότε ο αυχένας του δοντιού (όρια δοντιού που φαίνεται με τα ούλα) δεν καλύπτεται από αδαμαντίνη (σκληρή ουσία δοντιού) αλλά από μια μαλακότερη ουσία (οστεΐνη)

β) της λανθασμένης χρησιμοποίησης της οδοντόβουρτσας (όχι κυκλικές κινήσεις αλλά οριζόντιες ή με χρησιμοποίηση μυϊκής δύναμης και γ) της λάθος επιλογής στην τρίχα της οδοντόβουρτσας (σκληρή ή μέτρια νάιλον τρίχα).

Ο ασθενής πρέπει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ως εξής:

χρησιμοποιεί οδοντόβουρτσα με μαλακή νάιλον τρίχα

Οι κινήσεις που κάνει στο πλύσιμο των δοντιών είναι κυκλικές και βουρτσίζουμε και τις 5 επιφάνειες αυτών

η έμφραξη των δοντιών από τον οδοντίατρο αν αυτό είναι εφικτό και

η τοποθέτηση ενός υλικού με μεγάλη περιεκτικότητα σε φθόριο από τον οδοντίατρο, ή μετά το βούρτσισμα ορισμένων gel με πολύ φθόρια από εμάς επί καθημερινής βάσης.

3. Το πρόβλημα αυτό οφείλεται στις τριβές των οστών (γνάθου- κροταφικού) μεταξύ τους επειδή κατά τις κινήσεις του ανοιγοκλείματος του στόματος δεν ακολουθούνται από το μαλακό χόνδρο (μηνίσκο). Αυτό εκτός από τον άσχημο ήχο που ακούγεται, οπότε και γίνεται αντιληπτός, μπορεί να προκαλέσει

πόνο στην άρθρωση,

πόνο στο αυτί, οπότε ή απευθυνόμαστε λανθασμένα σε ΩΡΛ, γιατί η άρθρωση βρίσκεται πολύ κοντά σ' αυτό και

δυσκολία να κλείσει το στόμα (μένει ανοικτό) γιατί μπλοκάρεται από τον χόνδρο το οστό της γνάθου. Η θεραπεία είναι α) αποφυγή στρες β) όχι μεγάλες διανοίξεις του στόματος (χασμουρητό, φαγητό ειδών μεγάλων σε μέγεθος), γ) όχι μάσημα τσίχλας για πολλές ώρες δ) χορήγηση αντιφλεγμονωδών φαρμάκων και ε)χειρουργική θεραπεία όπου συρράπτεται ο μηνίσκος με τον κόνδυλο (γνάθος) οπότε και τον ακολουθεί μόνιμα στις κινήσεις της κάτω γνάθου.

4. Όλοι μας νομίζουμε ότι βουρτσίζουμε τα δόντια μας με τον καλύτερο τρόπο και γι' αυτό και απορούμε πως συμβαίνει και ματώνουν ενώ είμαστε συνεπείς στο βούρτσισμα. Η απάντηση είναι ότι πρέπει να τα βουρτσίζουμε με το σωστό τρόπο και δεν παίζει ρόλο αν τα βουρτσίζουμε πολλές φορές και πολύ ώρα. Ένας τρόπος να διαπιστώσουμε ακριβώς τι σημαίνουν όλα αυτά, είναι η χρησιμοποίηση των αποκαλυπτικών δισκίων. Αυτά χρησιμοποιούνται κατά δύο τρόπους:

γλύφουμε το δισκίο σαν καραμέλα και αφού λιώσει βλέπουμε ότι έχει βαφτεί με κόκκινο χρώμα όλο σχεδόν το στόμα μας (δόντια, γλώσσα. παρειές, ουρανίσκος) τότε με την οδοντόβουρτσά μας βουρτσίζουμε όλο το στόμα μέχρι να εξαφανίσουμε κάθε ίχνος από το κόκκινο χρώμα.

βουρτσίζουμε το στόμα μας για όση ώρα θέλουμε με τον καλύτερο τρόπο (κατά την άποψή μας) και μετά γλείφουμε το δισκίο μέχρι να λιώσει στη γλώσσα μας. Έτσι ανακαλύπτουμε σε ποια σημεία έχουν μείνει κόκκινα στίγματα, που σημαίνει ότι εκεί δεν φτάσαμε σωστά με την οδοντόβουρτσά μας και δεν καθαρίσαμε όπως έπρεπε τα δόντια. Τα δισκία βάφουν κόκκινο τα μικρόβια που βρίσκονται στο στόμα και μετά από 2 ώρες αυτή η χρωστική φουξίνης - ιωσίνης σταματά να δρα οπότε και φεύγει κάθε ίχνος κόκκινης χρωστικής. Με τους δύο αυτούς τρόπους καταλαβαίνουμε ότι θέλει πολύ κόπο για να βουρτσίσουμε σωστά το στόμα μας και ότι πολλές περιοχές δυσπρόσιτες στο στόμα μας δεν τις περιποιούμαστε όπως πρέπει.

5.Τα δόντια είναι υγιή όχι μόνο όταν δεν έχουν σφράγισμα ή τερηδόνα, αλλά και όταν είναι γερά τοποθετημένα στη γνάθο. Οι περιοδοντικές ίνες ή ίνες του sharpey που κρατούν το δόντι συνδεδεμένο με το οστό, δίνουν μια ελαφριά ελαστικότητα σ' αυτό έτσι ώστε να μην τραυματίζονται οι ιστοί κατά τη μάσηση.

Τα μικρόβια διεισδύουν, από την ουλοδοντική σχισμή (σχισμή μεταξύ ούλων - δοντιών) και σιγά- σιγά καταστρέφουν τους περιοδοντικούς ιστούς οπότε αρχίζει και η κινητικότητα του δοντιού. Η περιοδοντίτιδα δεν μας προκαλεί πόνο, έτσι ώστε να πάμε στον οδοντίατρο, στην αρχή, όταν όμως προκαλέσει πόνο σημαίνει δυστυχώς ότι το δόντι έχει κακή πρόγνωση δηλ. πάει για εξαγωγή. Η λύση είναι ο έλεγχος κάθε 6 μήνες στον οδοντίατρο για ύπαρξη περιοδοντικών θυλάκων (καταστροφής περιοδοντίου) σε όλα τα δόντια και σε όλες τις επιφάνειές τους. Όποτε γίνεται καθαρισμός και απόξεση από τα μικρόβια δίνονται οδηγίες στοματικής υγιεινής και συνήθως κάποιο στοματόπλυμα ως συνοδευτικό του βουρτσίσματος με υψηλό ποσοστό χλωρεξιδίνης που δρα ως ισχυρό αντισηπτικό.